Counselor in wording

Ik heb al menig mentale struggles in mijn leven gekend en daarvoor diverse behandelingen gehad. Wat ik veelal in de behandeling mistte was de menselijke maat. Een veilige plek waar ik volledig gezien en gehoord werd voor wie ik op dat moment werkelijk was. Naar mijn ervaring is de huidige mentale gezondheidszorg nog steeds teveel ingericht op het stellen van diagnoses, het aanbieden van gestandaardiseerde behandelplannen en het voorschrijven van medicatie. De menselijke maat en maatwerk is nauwelijks tot niet te bekennen binnen de huidige GGZ.

Ik geloof dat het anders kan. Dat het anders moet. De menselijke maat moet weer terug komen. De mentale gezondheid moet maatwerk zijn. Dat kan niet anders. Ieder mens is anders. Maar ook het idee dat iedereen direct gefixt moet worden, is niet wat nodig is. Niet altijd maar analyseren en oplossen. Soms is er gewoon rust en ruimte nodig om je verhaal te kunnen vertellen aan een vertrouwenspersoon die je kan helpen om je gedachten en gevoelens weer op een rijtje te krijgen. Soms is dat al voldoende. Soms is het nodig dat er iemand een tijdje naast je loopt op het pad dat je op dat moment bewandeld. En dienen de oplossingen zich in ene als vanzelf aan.

In al die jaren heb ik dit zelf ontzettend gemist. Het heeft mij gemotiveerd om twee jaar geleden een veilige plek te bieden aan mensen waar ze zichzelf kunnen zijn om vervolgens op ontdekkingsreis te gaan om te zien wat hun mentale ontregeling hen wilt vertellen.

Mijn ontdekkingsreis

Het is altijd een hele zoektocht geweest om de juiste behandeling en therapeut te vinden. Mijn eigen ervaring is veelal dat er geprobeerd is mij te “fixen” met gestandaardiseerde oplossingen en medicatie. Vragenlijsten invullen, diagnose stellen, aantal sessies bepalen, dosering medicijnen bepalen. Zijn alle sessies geweest, dan is het klaar, ben ik ik weer beter. Totdat het weer mis gaat.

Dat was zo tot 2017, toen ik een zeer heftige mental breakdown kreeg, die een grote transformatie in mij aanzwengelde. Mijn vertrouwen in de reguliere GGZ was toen dusdanig onder het vriespunt gedaald, dat ik mijn heil zocht in wat we de “alternatieve” zorg noemen. De zoektocht bracht mij bij mensen waar ik de menselijke maat weer terugvond, die naar mij als geheel keken en mij in mijn transformatie ondersteunde. 

Het is een hele ontdekkingsreis geweest om te komen waar ik nu ben. Alsook te ontdekken wat ik nu echt wil. In 2020 was het idee voor Safe Haven for You er en volgde ik een opleidingsprogramma voor sociaal ondernemerschap. Maar het leven zou het leven niet zijn als het niet wat obstakels op mijn weg zou gooien. Obstakels die ik in eerste instantie uiterst irritant vond en de nodige stress en frustratie met zich meebrachten, maar me uiteindelijk ook hielpen om te komen waar ik nu ben. Een ervaringsdeskundige, een gediplomeerd Teken je gesprek coach en het hebben van een veilige plek – Safe Haven for You – waar ik mensen kan ondersteunen. En sinds kort ook als counselor in wording, nu ik begonnen ben de studie Counseling.

Waarom counseling?

In mijn beleving is counseling niet het eerste waar mensen aan denken wanneer je aangeeft een carrièreswitch te gaan maken om mensen te kunnen helpen. Coach, psycholoog, social worker is waar men veelal eerst aan denkt. Toch koos ik voor counseling. Waarom? Omdat ik me niet geroepen voel om bijvoorbeeld coach of psycholoog te worden. Om mensen te analyseren, diagnoses te stellen, stappen- en actieplannen, tips & tricks, en dergelijke. Dat laat ik heel graag aan anderen over. Waar ik me wel toe geroepen voel is om laagdrempelige hulpverlening te bieden waarbij de mens centraal staat. Waar de menselijke maat de basis is en het bieden van maatwerk de norm.

Wat mij aanspreekt binnen counseling is dat je een relatie mag opbouwen. De grondlegger van counseling – Carl Rogers – stelde dat mensen zelf moeilijkheden kunnen oplossen en inzichten kunnen opdoen als diegene een relatie kan opbouwen met een begripvolle en accepterende therapeut. De relatie zou belangrijker zijn dan hulpverleningsvormen (technieken). En uit onderzoek bleek dat ook: 21% van de effectiviteit van hulpverlening kan toegeschreven worden aan de relatie met de cliënt (Gaston, 1990) en 15% van de effectiviteit van hulpverlening aan de technieken (Lambert, Shapiro & Bergin, 1986).

Een andere redenen dat ik heb gekozen voor counseling is vanwege de holistische visie; het kijken naar de hele persoon. En dat er een beroep wordt gedaan op het zelfgenezende vermogen, de eigen wil en krachten in de persoon zelf. Ik geloof sterk dat in ieder van ons veel wijsheid zit, dat we zelf, ons lichaam, weet wat het nodig heeft. Maar dat we om dat te ontdekken soms wat extra hulp kunnen gebruiken.

Wat je van mij kunt verwachten

Als counselor in wording bied ik met Safe Haven for You een veilige plek aan waar je volledig jezelf mag zijn. Een plek met rust en ruimte om op een ongedwongen manier op ontdekkingsreis te gaan. Een plek waar je gezien en gehoord wordt voor wie je werkelijk bent. In mij vind je een persoon met een luisterend oor, zonder oordeel. Oprechte aandacht, zonder afleiding. Een vertrouwenspersoon die in oprechte contact jouw ruimte biedt om tot eigen inzichten en antwoorden te komen.

Bij mij geen analyses, diagnoses, quick fixes, (one-size-fits-all) oplossingen, adviezen, tips of trucjes. Ik ben er niet om jou te fixen, want ik geloof dat de oplossing in jouw zelf zit. Dat vraagt om maatwerk, en dat krijg je bij mij dan ook. Uiteindelijk weet jij zelf wat het beste voor je is. Ik ben slechts een instrument om je te helpen dat te ontdekken. Door te luisteren, (open) vragen te stellen, samen te vatten, ruimte te creëren voor gedachten en gevoelens, taboes bespreekbaar te maken, te inspireren, te motiveren, samen te experimenten. Binnen een veilige setting ga ik samen met je op ontdekkingsreis om te ontdekken wat hetgeen waar je tegenaan loopt jouw wilt vertellen.

Over de auteur

Michelle

Ik ben Michelle van der Meer (1983) en ik heb in mijn leven te maken gehad met diverse mentale ontregelingen. Mijn hele leven heb ik verschillende therapieën gehad. Door zo aan mezelf te werken, heb ik de afgelopen 10 jaar me verdiept in wat mentale ontregeling precies inhoudt. Waarom we mentale ontregeling ervaren, hoe het zich uit en hoe we er mee om kunnen leren gaan. Door deze verdieping is bij mij de sterke overtuiging ontstaan dat het niet de bedoeling is om met mentale ontregeling te leren leven. Sterker nog, ik geloof dat het boodschappen van het lichaam zijn dat er iets niet goed is. En dat wij er (weer) naar leren luisteren.

Misschien vind je ook leuk...